Του Αντώνιου Καλέντζη | Ψυχολόγος, Συγγραφέας   Psychologized@gmail.com

 Πολλές φορές όταν έχουμε κάποιον γνωστό με παιδιά, τον ρωτάμε «σε ποιο από τα παιδιά σου έχεις την μεγαλύτερη αδυναμία;» .

Οι απαντήσεις που παίρνουμε είναι σχεδόν πάντα το ίδιο «τα αγαπάω όλα το ίδιο», στην πράξη όμως βλέπουμε μια αδυναμία περισσότερη σε κάποιο από τα παιδιά, μπορεί να το έχουμε βιώσει και στην δική μας οικογένεια.

Μια νέα έρευνα που διαβάσαμε μας έκανε να αναθεωρήσουμε για το πόσο θετικό ειναι να είσαι το αγαπημένο παιδί της μαμάς, μιας και έχει ένα απροσδόκητο μειονέκτημα: είναι πιο πιθανό να εκδηλώσεις  καταθλιπτικές συμπεριφορές .

Ο καθηγητής Jill Suitor, πρώτος συγγραφέας της έρευνας, εξήγησε:

«Υπάρχει ένα κόστος για εκείνους που θεωρούν ότι είναι το πιο κοντά συναισθηματικά με τις μητέρες τους.  Αυτά τα παιδιά αναφέρουν υψηλότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, όπως επίσης και εκείνα τα παιδιά  τα οποία βιώνουν τη μεγαλύτερη σύγκρουση με τις μητέρες τους ή που πιστεύουν ότι είναι το παιδί με το οποίο η μητέρα τους είναι η πιο απογοητευμένη. »

Τα αποτελέσματα προέρχονται από μια έρευνα 725 ενήλικων παιδιών σε 309 οικογένειες.

Οι ερωτήσεις βασίστηκαν σε επτά χρόνια, όταν οι μητέρες ήταν μεταξύ 65 και 75.

 Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο αδελφός/αδελφή που ήταν αισθητά πιο κοντά στη μητέρα τους ,είχε επίσης τα υψηλότερα συμπτώματα κατάθλιψης.

Επίσης η έρευνα έδειξε ,  ότι τα παιδιά που αισθάνθηκαν ότι  η μητέρα τους ήταν πιο απογοητευμένη γι αυτά, σε σύγκριση με τα άλλα αδέλφια της οικογένειας, είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να είναι καταθλιπτικοί.

Μπορεί η έρευνα αυτή που δημοσιεύθηκε πριν 1 μήνα  στις ΗΠΑ, από το πανεπιστήμιο Purdue, να μας δείχνει τα αποτελέσματα μιας άλλης κουλτούρας , μιας χώρας τόσο μακρυά , θεωρείτε όμως ότι απέχει πολύ από την ελληνική πραγματικότητα;

  •   Ένας γονέας πρέπει να μοιράζει την αγάπη του ισομερής σε όλα τα μέλη της οικογένειας, όχι μόνο στα παιδιά.
  •   Πρέπει να δείχνει σεβασμό σε όλα τα μέλη
  •   Πρέπει να αγκαλιάζει και να δείχνει την αγάπη του σε όλα τα μέλη
  •   Πρέπει να τιμωρεί , ή καλύτερα να επιμορφώνει τα παιδιά , με ίδια κριτήρια .
  •   Τέλος, πρέπει να αφιερώνει χρόνο για να συζητάει με τα παιδιά.

 Βλέπουμε έφηβους να είναι αλκοολικοί, κορίτσια 15 χρονών να είναι έγκυες , νεαρά αγόρια να εθίζονται στα ναρκωτικά ή να αρέσκονται στη βία. Κρίνουμε αυτά τα σημάδια των καιρών , λέγοντας ότι «εμείς στους καιρούς μας ήμασταν καλύτεροι».

  Να σας θυμίσω ότι αυτή τη γενιά εσείς τη φέρατε στη ζωή και είστε υπεύθυνοι για την διαπαιδαγώγησή της. Δεν ήσασταν καλύτεροι «εσείς» απλά οι γονείς σας , ακόμα και αγράμματοι , παρήγαγαν πιο διαπαιδαγωγικό έργο απο εσάς. Ίσως επειδή ένα ακριβό παιχνίδι που δίνετε δώρο στο παιδί σας, να ήταν μια ζεστή αγκαλιά και ένα φιλί…

Πηγή : J Jill Suitor et al. ; Role of Perceived Maternal Favoritism and Disfavoritism in Adult Children’s Psychological Well-Being ; Journals of Gerontology: Series B, Volume 72, Issue 6, 1 October 2017, Pages 1054–1066,